tag:blogger.com,1999:blog-58509428373192835892011-04-22T01:47:50.747+02:00இருளுக்குள் அமுங்கி பனிசாரல் வரை நடந்த வாழ்கை பயணத்தின் ஓர் பகிர்வு......... அஜீவன்AJeevanhttp://www.blogger.com/profile/12402197426861997013noreply@blogger.comBlogger31100tag:blogger.com,1999:blog-5850942837319283589.post-80414036626125980212007-07-26T13:39:00.000+02:002007-07-26T13:46:52.555+02:00<a href="http://debrichardson.com/creepyshadow2.jpg"><img style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 200px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://debrichardson.com/creepyshadow2.jpg" border="0" /></a> தலையனையை நனைக்க<br />கன்னத்தில் வழிந்த கண்ணீர் போதும் என்பது போல<br />கன்னங்கள் காய்ந்திருந்தன.<br /><br />எவர் எது பேசினாலும் இறுகி நிற்கும் இதயம்<br />தனித்து இருக்கும் போது புயலில் சிக்கிய வள்ளம் போல்<br />தள்ளாடும் பெரு மூச்சுகள் தொடரும்<br /><br />அலை போல கண்ணீர் வழிந்தோடும்<br />நேரில் பார்ப்போருக்கு அது புரியாது<br />மூன்று தினங்கள் முறையான உறக்கம் இல்லை.<br />ஒரே ஒரு உடைதான் அந்த மூன்று நாட்களும் <br /><br />முகத்தை கழுவியதோடு சரி<br />தினசரி மாற்றிய உடை பழக்கம்<br />பல் துலக்கி விட்டு தூங்கும் மன ஒழுக்கம்<br />எல்லாமே தலை கீழாகி இருந்தது<br /><br />மாலையில் யோகாசன வகுப்புக்கு சென்று வந்து<br />ஒரு கப் பால் அருந்தி விட்டு சற்று நேரம் அமைதியாக<br />தியானத்தில் ஈடுபடுகிறேன்.<br /><br />நாள் முழுவதும் உள்ள களைப்பு<br />தீருவது போன்ற ஒரு உணர்வு<br />இருப்பினும் மனசு மட்டும் சலனமாக இருக்கிறது<br /><br />ஒரு போதும் இல்லாத பதட்டம்<br />இரவின் மடியில் வீழ்கிறேன்.<br /><br />திடீரென அறைக் கதவு தட்டப்படும் ஓசை<br />எழுந்து கதவருகே வருகிறேன்<br /><br />பலர் நிற்பது வெளியிலிருந்து வரும் ஒளியில் தெரிகிறது.<br /><br />யாரது?<br /><br />"போலீஸ் ,கதவைத் திற"<br />கடுமை குரலில் தெரிகிறது.<br /><br /> கதவைத் திறந்ததும் உள்ளே புகுந்த போலீசார்<br />என்னை மடக்கி கட்டிலில் அழுத்துகிறார்கள்.<br />நான் முரண்டு பிடிக்காமல் அவர்களுக்கு இடமளிக்கிறேன்.<br /><br />ஆம் எதிர்ப்பது முட்டாள்தனம்.<br />போலீசார் அறை முழுவதும் எதையோ தேடுகிறார்கள்.<br /><br />ஒன்றுமில்லை என்கிறார்கள்.<br />சற்று என்னை தளர்த்தி விட்டு கட்டிலில் அமரச் சொல்கிறார் இன்ஸ்பெக்டராக தெரிபவர்.<br />உட்காருங்கள் என்கிறேன்.<br /><br />"உன் அறையில் குண்டுகள் இருக்கிறது என தகவல்.<br />எங்கே ஒளித்து வைத்திருக்கிறாய்?"<br /><br /> நான் மெதுவாக சிரிக்கிறேன்.<br /><br />புரிகிறது<br /><br />இருந்தால் எடுங்கள் என்கிறேன்.<br /><br />ஒரு போலீஸ்காரர்<br />என் அறைச் சுவரை அலங்கரிக்கும்<br />என் காதலியின் புகைப்படத்தை உற்று நோக்குகிறார்.<br /><br />யார் இவர்?<br /><br />என் காதலி...............<br /><br />அவர் கன்னடத்தில் இன்ஸ்பெக்டரிடம்<br />இவரும் : இவரது அம்மாவும்தான் புகார் கொடுத்தவர்கள் என்கிறார்.<br /><br />எனக்கு அது புரிகிறது.<br /><br />பேசாமல் கேட்கிறேன்.<br /><br />மனது கனக்கிறது.......................<br />இதற்கு என்ன சாட்சி.............. சார்ஜன் சீனிவாசன் கேட்கிறார்.<br /><br />என்னை விடுங்கள்.<br />சில படங்களை காட்டுகிறேன் என்கிறேன்.<br /><br />என் போட்டோ அல்பத்தை எடுத்துக் கொடுக்கிறேன்.<br /><br />அல்பத்தை பார்த்த சார்ஜன் சீனிவாசனின் கண்கள் கோபத்தால் சிவக்கிறது.<br /><br />இதையும் எடுத்துக் கொண்டு ஸ்டேசனுக்கு போகலாம் வாங்க என்கிறார்.<br /><br />கன்னடத்தில் ஏதேதோ பேசுகிறார்கள்.<br />வேகமான பேச்சு அரை குறையாக புரிகிறது.<br />வந்த போது இருந்த வேகம் இப்போது அவர்களிடம் இல்லை<br />சற்று தணிந்திருந்தது.<br /><br />இப்படியே வரட்டுமா?<br /><br /> இல்லை. உடுத்துக் கொண்டு வாங்க.<br /><br />உடைகளை மாற்றிக் கொண்டு அவர்களோடு நடக்கிறேன்.<br /><br />வெளியே நிற்கும் ஜீப்பில் என்னை ஏறச் சொல்கிறார்கள்.<br /><br />அது நகர்கிறது.......................<br /><br /><br />இன்னும் நகரும்.......<br /><div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5850942837319283589-8041403662612598021?l=www.views.ajeevan.com' alt='' /></div>AJeevanhttp://www.blogger.com/profile/12402197426861997013noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5850942837319283589.post-51126432653974902022007-07-26T13:24:00.000+02:002007-07-26T13:34:21.077+02:00<a href="http://thinkingaboutart.blogs.com/art/images/jail.jpg"><img style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 200px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://thinkingaboutart.blogs.com/art/images/jail.jpg" border="0" /></a><br /><div>1990<br /><br />பெங்களூரை விட்டு வெளியேற வேண்டும் எனத் தோன்றுகிறது.<br /><br />பல வருடங்கள் தொடர்ந்து பெற்ற வாய்ப்புகளை<br />உதறித் தள்ள வேண்டும்<br />நண்பர்களை பிரிய வேண்டும்<br />எனக்கு மிகவும் பிடித்த கால நிலை.............<br />இப்படி எத்தனையோ...........<br />முடிவுக்கு வர முடியாமல் தடுமாறுகிறேன்.<br /><br />இருப்பது ஆபத்தானது<br />தொடர்வது நெருடலானது<br />எனக்காக வாழ்ந்த காதல் கூட கருகிய நிலை<br />எல்லாமே பொய்<br /><br />"எல்லமே பொய் என்னால் எங்கும் போக முடியாது" என்கிறேன்.<br /><br />"ஏன்?"<br /><br />"அது அப்படித்தான்.................."<br /><br />"நீ ஏதாவது தவறான முடிவு எடுத்திடாதே.<br />உன்னை தெரியாமல் கைது செய்திட்டோம்.<br />ஆனால் உனக்கு ஏதாவது நல்லது செய்யணும்.<br />என்ன வேணும் சொல்லு" என்கிறார் சீனிவாசன்"<br /><br />"எனக்கு இப்போ தனியா இருக்கணும் யோசிக்கணும்............"<br /><br />"வாங்க ரூமில கொண்டு போய் விடுறன்."<br /><br />"வேண்டாம்"<br /><br />"உங்க மேல யாரும் தப்பா நினைக்க மாட்டாங்க.<br />கதிர் சார் உங்க லாஜ் பணத்தை கூட கட்ட சொன்னார்."<br /><br />நான் ஸ்டேசனை விட்டு நடந்தேன்.<br /><br />என் பின்னே வந்த சீனிவாசன் ஒரு ஆட்டோவை நிறுத்தி<br />என்னோடு சிவில் உடையில் ஏறுகிறார்.<br /><br />ஆட்டோ சிவாஜி நகர் Hotelலை நோக்கி நகர்கிறது.<br /><br />நாங்கள் இறங்கியதும் ரூம் பையன்கள் ஓடிவருகிறார்கள்.<br /><br />"என்ன சார் நடந்துச்சு"<br /><br />நான் மெளனமாக சார்ஜன் சீனிவாசனை பார்க்கிறேன்.<br /><br />"தப்பா அரட்ஸ் பண்ணிட்டோம்.<br />பிறகுதான் தெரியும் ஓஐசீ ஐயாவுக்கு தூரத்து உறவுக்காரர் ஜீவன் என்கிறது. இனி அவர்தான் சார் பில்லெல்லாம் கட்டுவார்."<br />என்கிறார் சீனிவாசன்<br /><br />நான் மெளனமாகி சீனிவாசன் சொல்லும்<br />பொய்யை மறுதலிக்க முடியாமல் இருக்கிறேன்.<br /><br />என் ரூமை திறந்து விட்ட ரூம் பையன்கள்<br />எங்களை கேட்காமலே டீ கொண்டு வந்து கொடுக்ககிறார்கள்.<br /><br />ஒரு சில ரூபா டிப்ஸை விட<br />அவங்க கூட நாலு வார்த்தை அன்பா பேசுறதில<br />கிடைச்ச பாசம் அது.<br /><br />"வாடிப் போயிட்டிங்க சார்.<br />குளிங்க ஜம்முண்ணு ஆகிடுவீங்க சார்."<br />என் அனுமதிக்குக் கூட காத்திராமல்<br />வென்னீர் கொண்டு வந்து வைத்தான் மணி.<br /><br />"குளிச்சுட்டு தூங்குங்க. சாயந்தரம் வர்றன்"<br />என்று எழுந்த சீனிவாசன்<br />கொஞ்சம் பணத்தை எடுத்து தந்து விட்டு கிளம்பினார்.<br /><br />அவர் போவதை வாசலில் நின்று பார்த்துக் கொண்டு நின்றேன்.<br />பணம் பறிக்கின்ற போலீஸ்காரரை பார்த்திருக்கேன்.<br />இப்படியும் பார்ப்பது அரிது.<br />மனதுக்குள் வியக்கிறேன்.<br />நான் உள்ளே போய் குளித்து விட்டு வரும் போது<br />மேசையில் யாரோ சாப்பாடு கொண்டு வந்து வைத்திருந்தார்கள்.<br /><br />நான் கதவைத் திறந்த போது<br />ரூம்பாய் குமார் வெளியே நின்றிருந்தான்.<br /><br />"சார் எனக்கு கொண்டாந்த சாப்பாடுதான்.<br />மனசு கேக்கல்ல. என்னால முடிஞ்சது இதுதான் சார்" என்றான்.<br /><br />ஒருத்தனது நல்ல மனசு கோடியை விட பெறுமதி வாய்ந்தது என்பதை<br />அந்த வார்த்தை சொல்லாமல் புரிய வைத்தது.<br /><br />நான் சாப்பிடத் தொடங்கியதும்<br />குமார் என் பக்கத்திலே நின்று<br />என்னையே பார்த்துக் கொண்டிருந்தான்.<br /><br />சாப்பிட்டு முடிந்ததும் என் கையை குமாரே கழுவி விட்டான்.<br /><br />"உங்க சிரிப்பை திரும்ப பார்க்கணும் சார் தூங்குங்க................<br />சாயந்தரம் டீயோட வந்து எழுப்புறேன்" என்று போகும் போது<br /><br />"கதவை சாத்திட்டு போ குமார்" என்றேன்.<br /><br />"உள்ளாற சாத்துங்க சார்" என்றான்.<br /><br />"எனக்கு ஒண்ணும் ஆவாவது சாத்திட்டு போ" என்று சொல்லி விட்டு<br />படுக்கையில் சாய்ந்த போது<br />தலையனை என்னை அறியாமலே நனைவது தெரிந்தது....................<br /><br />தொடரும்</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5850942837319283589-5112643265397490202?l=www.views.ajeevan.com' alt='' /></div>AJeevanhttp://www.blogger.com/profile/12402197426861997013noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5850942837319283589.post-3773093002093616002007-07-26T13:14:00.000+02:002007-07-26T13:21:46.293+02:00<a href="http://www.coffeecode.net/uploads/pics/walk2work/path2.JPG"><img style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 320px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://www.coffeecode.net/uploads/pics/walk2work/path2.JPG" border="0" /></a><br /><div align="center"></div><br /><div align="center">நடந்து வந்த பாதையை</div><div align="center">பெரும்பாலும் யாரும் திரும்பிப் பார்ப்பதில்லை</div><div align="center">நடந்து கொண்டிருப்பவனுக்கு அது தேவையில்லை</div><div align="center">ஆனால் நடக்க முடியாமல் போனாலோ</div><div align="center">இல்லை திரும்பி வர நேர்ந்தாலோ மட்டுமே</div><div align="center">அது குறித்து சிந்திக்கிறோம்</div><br /><div align="center"></div><div align="center">புதிய ஒருவரை சந்திக்கும் போது</div><div align="center">அவருக்கு நம்மை அறிமுகம் செய்ய வேண்டி வருகிறது</div><div align="center">இல்லை பழைய சினேகிதங்களை சந்திக்கும் போது</div><div align="center">கடந்த காலத்தில் நடந்தவற்றை நினைத்து சிரிக்கவோ</div><div align="center">அல்லது </div><div align="center">அழவோ வேண்டிய நிலை ஏற்படுகிறது</div><br /><div align="center"></div><div align="center">நல்ல நிகழ்வுகள் என்பன</div><div align="center">குறைவாகவே மனதில் பதிவாகிறது</div><div align="center">தாக்கங்களும் வேதனைகளும் மட்டும்</div><div align="center"></div><div align="center">மனித மனங்களின் போக்க முடியாத கறையாகி</div><div align="center">அல்லது </div><div align="center">வடுவாகி காயமாகி விடுகிறது</div><br /><div align="center"></div><div align="center">வயதாகும் போது</div><div align="center">உடலிலும் உள்ளத்திலும் மாற்றம் தெரிகிறது</div><div align="center">கண்களிலும் அடி மனதிலும்</div><div align="center">தொடர்ந்தும் அதே குணாம்சம் </div><div align="center">தொடர்கிறது.............</div><br /><div align="center"></div><div align="center">திரும்பிப் பார்க்க வைத்த</div><div align="center">என் உறவுகளுக்கு என் முதற்கண் நன்றி!</div><br /><div align="center">என் மனதை திறப்பதாய்</div><div align="center">என்னை சிலுவையில் அறைந்து கொள்ளப் போகிறேன்</div><div align="center"> </div><div align="center"></div><div align="center">அன்புடன்</div><div align="center">உங்கள்</div><div align="center">அஜீவன்</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5850942837319283589-377309300209361600?l=www.views.ajeevan.com' alt='' /></div>AJeevanhttp://www.blogger.com/profile/12402197426861997013noreply@blogger.com0